Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Αξιοπρέπεια και Αυτοεκτίμηση....

    Είναι η πρώτη μου ανάρτηση και σκέφτηκα να πω λίγα πράγματα για δύο λέξεις που βρίσκονται σε περίοπτη θέση στο blog μου.Αξιοπρέπεια και αυτοεκτίμηση... Μεγάάάάλη κουβέντα!! Όμως υπόσχομαι να πω λίγα. :)
   Αξιοπρέπεια με λίγα λόγια είναι να είσαι συνεπής στις αξίες και τα ιδανικά σου. Είναι συνυφασμένη με τα πιστεύω, τα βιώματα και την παιδεία του καθενός και προυποθέτει αυτοσεβασμό και αυτοσυγκράτηση. 
   Είναι όμως διαφορετικό η αξιοπρέπεια από τον καθωσπρεπισμό γιατί το δεύτερο προσδίδει κάτι αρνητικό. Είναι υποκριτική στάση που επιβάλλει κάποιος στον εαυτό του.
   Η αυτοεκτίμηση τώρα είναι το πως κρίνεις εσύ τον εαυτό σου σε σχέση με όλους τους τομείς της ζωής σου. 
   Οι άνθρωποι με υψηλή αυτοεκτίμηση ειναι συνήθως αισιόδοξοι, χαρούμενοι και δυνατοί (και δεν αναφέρομαι σε μπράτσα και κοιλιακούς!). Διαθέτουν δική τους κρίση. 
   Αντιθέτως όσοι έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση δεν θεωρούν κάτι ιδιαίτερο τον εαυτό τους. Σίγουρα η αυτοεκτίμηση δεν έχει να κάνει με το να υπερηφανεύεσαι για τα κατορθώματά σου αλλά με το να γνωρίζεις εσύ ο ίδιος ποιός είσαι.
   Η αξιοπρέπεια και η αυτοεκτίμηση είναι δύο έννοιες που συνδέονται και βοηθούν πολύ στην ανάπτυξη μιας σωστής προσωπικότητας και δύο έννοιες που κάνουν έναν άνθρωπο να σέβεται αλλα και να κερδίζει σεβασμό. 
   Και φυσικά μαζί με κάποια άλλα στοιχεία (που αν αρχίσω να τα αναφέρω πιστεύω πως θα με βρουν τα Χριστούγεννα μπροστά στο laptop) μπορούν να δημιουργήσουν χαρούμενους, ήρεμους, πνευματικά υγιείς ανθρώπους πού μόνο μπροστά μπορούν να πάνε στη ζωή...!!!
    Δουλέψτε όσο περισσότερο μπορείτε με τον εαυτό σας... Το μόνο κακό σε αυτό ειναι να πεινάσουν οι ψυχολόγοι.....!!! ;) 
   Η επόμενη ανάρτησή μου θα είναι πιο ανάλαφρη, I promise....
  

2 σχόλια:

  1. Το κειμενάκι αυτό εχει 1.000 κλαδάκια οπως το δεντρο στην Φωτογραφία... εγω θα καταπιαστώ με την αξιοπρέπεια που αποτελει κορμό (κατα το ημισυ) της ιδέας για αυτό το blog. Το τι ορίζει ο καθενας μας αξιοπρεπεια πολλές φορές ποικίλει και θεωρω πως ενασ αυστηρός ορισμός του αξιοπρεπούς ανθρώπου δεν θα ήταν λειτουργικός μιας και ειναι μια εννοια με μπόλικη υποκειμενικότητα. Στο "αξιοπρεπειομετρο" υπαρχουν
    πολλές διαβαθμίσεις. Δεν περιορίζεται στο ειναι αξιοπρεπής η όχι καποιος άνθρωπος. Το ενδιαμεσο κομματι ειναι πολύ σημαντικό και πολύ ανθρώπινο. Οι επιλογές μας ακομα και οι πιο εγωιστικές και συμφεροντολογικές εχουν δόσεις αξιοπρέπειας. Π.χ αν σκεφτουμε κάποιον που ζητιανεύει και απο αυτή την "ασχολία" εχει κάνει περιουσία. Σαν πράξη η ζητιανιά μας φαινεται αναξιοπρεπής σωστα? Πόσο αξιοπρεπες όμως θα ηταν ο ιδιος ανθρωπος να παρασιτούσε στην ζωή συγγενών και φίλων να μην ζητιάνευε φυσικά, να καθόταν μπροστα σε μια τηλεόραση και να ητανε ο τυπος "πεσε πίτα να σε φάω" ??? Σιγουρα λιγότερο.. Αλλά και εδω συναντάμε μια μικρή δόση της αξιοπρέπειας γιατι θα μπορούσε να κλέβει κ.ο.κ Συνεπώς
    οιεπιλογές μας και τα κριτήρια που μας ωθούν σε αυτές, μας ενεργοποιούν και μας ανεβοκατεβάζουν στην κλίμακα της αξιοπρέπειας καθημερινά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ίσως σε ένα βαθμό να έχεις δίκιο ομως αυτός είναι και ο λόγος που αναφέρω πως αυτά τα δύο στοιχεία προυποθέτουν πολύ δουλειά!
    Θεωρώ πως κάθε άνθρωπος όμως οφείλει να ακολουθεί κάποια στάνταρντς χώρις αυτό να σημαίνει πως θα παύει να λειτουργεί και αυθόρμητα.. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή